تبليغاتX

  RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM

عروسک

قدیما وقتی تو دفتر خاطراتمون یه چیزی رو می نوشتیم می خواستیم خاطره ها،آرزو ها،حرفاي دل و ... فقط واسه خودمون باشه. با هر زبوني كه دوست داشتيم حرف مي زديم.بعد هم بهش يه قفل مي زديم كه كسي نبينه،نفهمه،ندونه...

اما حالا همه چيز عوض شده.ديگه خاطره ها توي دفترا نوشته نمي شن.ديگه كسي بهشون قفل نمي زنه.خيلي ها ميان تو وبلاگا خاطره هاشون،آرزو هاشون،حرفاي دلشون و ...رو مي نويسن.ديگه فرقي نمي كنه كي مياد و مي خونه.اينجوري زبون نوشته ها هم عوض مي شه.يكي از اين زبون ها زبون"سكوته".زبوني كه اين روزا همه باهاش فرياد مي زنن اما هيچ كس زبون ديگري رو نمي فهمه.خوب !اينم يه راهشه ديگه.

ديگه حرفي واسه گفتن ندارم .فقط يه شعر توي اين دفتر خاطراتم مي ذارم كه وقتي يه روز خاطره هامو مرور كردم بدونم تو اون لحظه چه حسي داشتم.اينجوري ديگه خاطره ها فراموش نشدن...

گاه گاهي مي شود بود و نبود

گاه گاهي مي شود خواند و نخواند

گاه گاهي مي شود برد و نبرد

گاه گاهي شايد قلمي بايد زد به سرانگشت نياز

                                                            به رواني اميد

                                                                        به سياهي درون

گاه گاهي مي شود خواست و نخواست

                                                 يا خواست و نشد

                                                           نه!!! شايد شد و نخواست

                                                                              چه کسي مي داند؟؟؟

گاه گاهي مي شود پاک نمود

                               مي شود خاک نمود

گاه گاهي مي شود سجده نمود به هر آنچه که هست

                                                          به هر آنچه که شايد باشد يا نباشد

                                                                                        هر چیز که بگوید...

+ نوشته شده در  شنبه 1385/01/19ساعت 20:39  توسط نی نی ناز  |