عروسک

nininaznazi — Fri, 25 Jan 2008 14:28:18 GMT

يادم باشد بايد در برابر فريادها سكوت كنم

و براي سياهي ها نور بپاشم

يادم باشد از چشمه، درسِِ خروش بگيرم

و از آسمان، درسِ پـاك زيستن

دوست

nininaznazi — Mon, 20 Aug 2007 18:02:43 GMT

می نویسم دوست

نقطه نمی گذارم

اگر ماندی تو بگذار

nininaznazi — Fri, 11 May 2007 13:34:18 GMT

من

و ثانیه ها

دنبالت دویدیم.

ثانیه ها کم آوردند .

ومن

در دقایق نارنجی زمانه

جا مانده ام.

گریزی نیست

nininaznazi — Sat, 24 Feb 2007 18:08:18 GMT

من

دير زماني در او نگريستم

چنان كه چون نظر از وي باز گرفتم

در پيرامون من

همه چيزي به هيأت او در آمده بود

آنگاه دانستم كه مرا ديگر

از او گريزي نيست...

سر گیجه

nininaznazi — Tue, 05 Dec 2006 19:00:18 GMT

یعنی الان بعد از اینکه فهمیدی روی ابرا بودی نه روی زمین بازم می خوای همونجا بمونی؟این بهت آرامش می ده٬نه؟؟؟فکر نمی کنی روی زمین باید واقعیت ها رو ببینی؟می دونم سرت گیج می ره,چشمات سیاهی می ره و پیش پات همه اش سرازیریه با شیب تند.باشه!!!برای اینکه زیاد بهت سخت نگذره یه تیکه ابر هم با خودت بیار تا شبا بذاری زیر سرت و بخوابی.بعد سعی کن کم کم شرایط روی زمین رو بفهمی.کم کم که ابرت بخار شد می فهمی اینجا با اون بالا خیلی فرق داره.اونجا می تونستی رو ابرا بپری,بازی کنی,بدویی و از همه مهمتر سبک باشی مثل پر.ولی اینجا باید حواست به همه چیز باشه.

نترس!!!ببین دور و برت رو!!!اینجا کلی آدم هست!!!بالاخره تو هم عادت می کنی.آفرین دختر خوب و شجاع.

همیشه تغییر سخته ولی ذات انسان طوریه که خودش رو سازگار می کنه با همه چی.سخت نگیر!!!بالاخره باید می فهمیدی آدما روی زمین چه جوری سر می کنن.دست از رویاهات بکش!!!زندگی واقعیته!!!!!!!!!!...

پیوست:اول اینکه ۸ آبان تولد عروسکم بود.اما چون کامپیوتر نداشتم نتونستم یه تولد درست حسابی واسه اش بگیرم.تو این مدت نه عروسکم همدم تنهایی هام بود و نه کامپیوترم محرم رازهام.فقط من بودم و من و من...

بالاخره کامپیوترم درست شد و حالا باز یکی هست که واسه اش دردل کنم!!!!

فصل کودکی تمام شد!!!حلال کن!

nininaznazi — Wed, 22 Nov 2006 16:28:18 GMT

خیلی وقته که تو این دفترچه خاطرات,خاطراتم رو ننوشتم.حالا اومدم این گرد و خاکی که تو این مدت روش نشسته رو پاک کنم. از کجاش باید شروع کنم رو نمی دونم.هرچند این و می دونم از هرجا که شروع کنم حرف زیادی واسه نوشتن نیست چون بعضی از حرفا نانوشته و ناگفته باقی بمونن قشنگترن.شایدم چون نمی شه اون احساسی که تو اون لحظه داشتی رو بنویسی.به هرحال واژه ها برای نشون دادن احساس خیلی حقیرن.

نمی دونم تو کار خدا چه حکمتیه!!!اول از همه اینکه کامپیوترم سوخت و هنوزم که هنوزه درست نشده.بعد هم قرار گرفتن تو یه موقعیت که دلم نمی خواست حالا حالاها,حداقل تو شرایط فعلی که داشتم اتفاق می افتاد.شروع شدن میانترما هم یه مشکل دیگه.نهایتا"تصادف کردن یه دوست قدیمی و تو کما رفتن اون.همه اینا دست به دست هم دادن تا وقتی واسه فکر کردن و نت اومدن و آپی که یادگاری یه اتفاق باشه نموند.یه چیز دیگه که واسم سخت بود گذشتن از دنیایی که توش هرجوری دلت می خواست بودی و اطرافیانت هم ,همه مثل خودت بودن.اما با شرایطی که بوجود اومد که نداشتن کامپیوتر تاثیرگذارتر بود٬ دل کندن راحت تر شد.نمی دونم بازم می تونم بیام تو وبلاگم هرچی رو که تو دلم بود بنویسم یا نه!!!فقط این رو می دونم که هیچ کار خدا بی حکمت نیست و به قول یکی:"...!!!خدابزرگه"

یادتون نره واسه دوستم دعا کنین که هرچه زودتر به هوش بیاد.همینطور نی نی رو فراموش نکنین و بدونین هیچوقت دوستای بزرگش رو فراموش نمی کنه.

و فعلا حرفی نیست...

خواب

nininaznazi — Thu, 05 Oct 2006 20:46:18 GMT

خواب می بینم

که بیدارم می کنی

روز از نو ...

nininaznazi — Fri, 22 Sep 2006 14:17:36 GMT

آخرین روز تابستونه و این فصل هم با همه خوبی و بدی هاش تموم شد.همیشه تو آخرین روز هر فصل یه چیزی واسم می رسید که خیلی خوشحالم می کرد.هرچند فصل پیش هم چیزی به دستم نرسید که خوشحالم کنه به خاطر همین دیگه واسه امروز زیاد امید نبستم

فردا باید بریم دانشگاه.باز روز از نو و روزی از نو.بر خلاف خیلی هامن یکی که اصلا دلم نمی خواد فردا برسه٬اما چه کنم که هنوز ۲ سال و اندی باید تحمل کنم.حالا خدا بخواد برم دانشگاه شاید باز انگیزه و هدف گمشده م رو پیدا کنم.فعلا" که...

و نهایت...

من در این دلهره فکری که

این منم که خودم رو از میان این قفس آهنی به صعود می رسونم

یا اون قفس با میله های سختش در آخر من رو راهی سقوط می کنه؟؟؟!!

امیدوارم سال تحصیلی جدید واسه همه خوب باشه

ستاره

nininaznazi — Sat, 02 Sep 2006 08:07:18 GMT

توی آسمون دنیا هرکسی ستاره داره

چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره؟

امروزم از اون روزایی که از صبح که پا شدم دلم بد جور گرفته.چند روزی هم بیشتر تا شروع دانشگاه نمونده.خدا کنه این ترم مثل ترمای پیش نباشه

****************************

فردا یه روز خاصه؛

روز کسیه که یه عالمه خاطره ازش دارم.

روز تولد کسیه که واقعا دوسش داشتم و اگه خودش بشه هنوزم دوسش دارم.

همونی که 2سال با هم بودیم و هیچ چیز نتونست از هم جدامون کنه و دوستیمون رو خراب کنه.

اما...

اما.............

دلم واسه خودش تنگ شده.واسه همونی که بود.همونی که دوسش داشتم.همونی که همه واسش مهم بودن،نه فقط یه نفر.

دلم می خواست یه جوری تولدش رو تبریک بگم.شاید تنها راهی که اگه یه روز برگشت، بدونه تو این مدت فراموشش نکردم همینه

واسه همین اینجا می گم

----ه جونم تولدت مبارک

و خداوند اینجاست

nininaznazi — Fri, 11 Aug 2006 15:10:18 GMT

و خداوند اینجاست

پیش من، پیش شما

در همین نزدیکی، در تمام لحظات

در همان لحظه که بر می گیرد٬ ترس اندام نحیف ما را

یا فرو می رویم از غصه و غم، در اتاق مبهم فکرو خیال

یا زمانی که تپش می گیرد قلب ما از شادی

پس چرا می پرسی که خداوند کجاست؟